پیام ها و درایتها :  حرکت امام حسین (ع) بر اساس قرآن

1-     تکالیف الهی بیش از توان انسان نیست . ( لا یکلف الله نفساً الا وسعها )

2-     اعمال ما آثاری دارد که بازتابش به خود ما بر می گردد ( لها ما کسبت و علیها ما ...)

3-     انسان آزاد و صاحب اختیار است . ( لها ما کسبت )

4-     کسانیکه می گویند ( سمعنا و اطعنا ) و سراپا عادل و متقی هستند باز هم از خطا و نسیانهای خود نگرانند و دعا می کنند . ( ان نسینا او اخطأنا )

5-     آداب دعا آن است که ابتدا به ضعف خود اقرار کنیم  ( لا طاقه لنا ) سپس به عظمت خداوند گواهی دهیم ( انت مولانا ) آنگاه خواست خود را مطرح نمائیم .

6-     خداوند به بندگان از زبان خودشان آموزش می دهد که چگونه از دو اصل « تکلیف به مقدار قدرت » و « هرکس مسئول اعمال خویش است » استفاده کنند . تا چه بگویند و چه بخواهند و چگونه عمل نمایند .

7-     پیروزی اسلام برکفر ، خواسته دائمی مومنان است . ( وانصرنا علی القوم الکافرین )

 

حررکت امام حسین (ع) بر اساس قرآن

آیه اول : در آستانه عید قربان که امام حسین (ع) از مکه به سوی کربلا حرکت کردند . نمایندگان یزید در مکه راه را بر حضرت بستند ، درگیری با تازیانه رخ داد ، به امام حسین گفتند : می ترسیم شما میان مردم شکاف بیفکنی حضرت این آیه را تلاوت فرمودند : « لی عملی و لکم عملکم انتم بریئون مما اعمل و انا بری ء مما تعملون » عمل من از آن من ، عمل شما از آن شما . شما از آنچه من می کنم بری وبر کنار یدو من از آنچه شما می کنید بری و برکنارم .

آیه دوم : همین که در مسیر کربلا خبر شهادت مسلم را شنیده فرمودند : « انا لله الیه راجعون » کسانی که چون مصیبتی به آنان رسد گویند ما از خداییم و به خدا باز می گردیم .

آیه سوم : در نزدیکی کریلا همین که حر به امام حسین گفت :چرا آمده ای ؟فرمودند : نامه های دعوت شما مرا به اینجا آورد ، ولی حالا پشیمان شده اید واین آیه را تلاوت فرمودند « فمن نکث فانما ینکث علی نفسه » پس هرکس پیمان شکند ، همانا به زیان خویش پیمان شکسته است .

آیه چهارم : در مسیر کربلا همین که خبر شهادت نامه رسان خود «قیس بن مسهر صیداوی » را شنید گریه کرد واین آیه را تلاوت فرمودند « فمنهم من قضی نحبه ومنهم من ینتظرو ما بدلوا تبدیلا » از ایشان کسی است که بر عهد خویش ( تا پایان حیات ) به سر برده است وکسی است که ( شهادت را ) انتظار می کشد و هیچ گونه تغییر و تبدیلی در کار نیاورده اند .

آیه پنجم : همین که فرماندار کوفه ( ابن زیاد ) نامه رسمی برای حر فرستاده که راه رابر حسین (ع) ببندد و او نامه را به امام عرضه داشت ، امام این آیه را تلات فرمودند :

« وجعلنا هم ائمه یدعون الی النار ... و آنان را پیشوایانی خواندیم که به سوی آتش دوزخ دعوت می کنند وروز قیامت یاری نمی یابند.

آیه ششم : امام حسین (ع) در کربلا درباره لشکر یزید برای دخترش سکینه این آیه را تلاوت فرمودند : استحوذ علیهم الشیطان فانساهم ذکر الله » شیطان بر آنان دست یافت ، سپس یاد خدا را از خاطر آنان برد .

آیه هفتم : در روز عاشورا برای لشکر یزید این آیه را تلاوت فرمود: « فاجمعوا امرکم و شرکائکم ثم لا یکن امرکم غمع ثم اقضوا الی ولا تنظرون » شما با شریکانی که قائلید ، کارتان را هماهنگ و عزمتان را جزم کنید سپس در کارتان پرده پوشی نکنید ، آنگاه کار مرا یکسره کنید و مهلتم ندهید ونیز آیه «  ان ولی اللۀ الذی نزل الکتاب وهو یتولی الصالحین » سرور من خداوند است که (این ) کتاب آسمانی را فرو فرستاده است واو دوستدار شایستگان است .      

 منبع کتاب قرآن و امام حسین (ع) / محسن قرائتی